Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

DÜŞÜMDE SEN VARSIN
Senden gayrısı her şey yalan
İnan buna
Cana can olan canandır
Canım sensin
Düşümde yine sen varsın

DÜŞÜYOR
Yüzüme çizgiler
Saçıma da aklar düştü
Bi senin sevdan düşmedi
Gönlümden

DUYMADI
Gökyüzü duydu da insanın feryadını
İnsan duyamadı insanın figanı

Kuşlar bildi de yan yana uçmayı
İnsan bilemedi insanın elinde tutmayı

EĞER
İnsanlar sustu,
Hak yetim kaldı.
Hukuk kör edildi,
Adalet darağacında.

EĞİLME
Başın öne eğilmesin
Durma geçen günlere say
Duyur dünya aleme duyur
Aldırma hakkını aldırma öyle

EKİLENİN HESABI
İnsanın kaderi ektiğinde gizli,
Gönül unutmaz çektiğini,
Bir gün döner devran yine
Sessizce saklar ettiğini.

EKSİK
Ulaşamadığım hayallerin gerisindeyim,
kendime bile yetişemiyorum artık.
İçimde büyüyen o uzak düşe
her adımda biraz daha kırılıyorum.

EKSİK KALAN CÜMLELER
Her akşam değmeseydi hüznün gölgesi camlara,
Üşür müydü yıldızlar, susar mıydı sokaklar?
Ya içimde büyüyen o kırık şiir sancısı,
Bir gece ansızın düşer miydi dudaklara?

EKSİLMENİN GÜNLÜĞÜ
Gün bitmiyor artık,
akşam dediğin uzayan bir gölge sadece;
saatler yürümüyor,
zaman, adını söyleyince duraksıyor.

ELLER
Her geçen güne viraneyim
Yalnız düşünmekten derbederim
Zannetme ki sana dargınım
Ben hep sana vurgunum