Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

KUYTUYA BIRAKIR BAZEN
İnsan bazen saramadığı yarayı
Bir gülüşün içine saklar,
Kimse görmesin diye
Bir anının kuytusuna bırakır kanını.

LÂKİN
Sadece gülümsemeni isterim
Ben de bütün acıların ziyadesiyle
Var fazladan
Lâkin

LAVİNYA
Seni özledim,
Hatıralarıma düştün ansızın.
Şiir yazarken adın
Dilime takıldı, susturamadım.

LAVİNYA
Siyah zülüflerine gönlümü
Bağlamışım
Hasreti bırakmıyor, Lavinya'm

Yalnızlıktan zor çekilmiyor

MART
Yeni ufuklara yelken açılır mart denince,
Rüzgârın dilinde ince bir ninni çözülür.
Kışın suskunluğunu yırtan ilk ışık gibi
Kalbimde saklı bütün yollar sana bükülür.

MEÇHUL
Dünya dediğiniz garip bir han
Gelen giden bilinmez her an
Dün kaldı anılardan bir dem
Bugün sayıldı maziye bir gün

MEÇHUL
Dinmiyor içimdeki uğultulu ayaz,
Ah çekiyorum, gece duyuyor.
Rüzgâr dilsiz bir tanık olmuş,
Yüzüme vuruyor da
Hâlimi kimseye söylemiyor.

MEÇHUL
Dinmiyor içimdeki uğultulu ayaz,
Ah çekiyorum, gece duyuyor.
Rüzgâr dilsiz bir tanık olmuş,
Yüzüme vuruyor da
Hâlimi kimseye söylemiyor.

MEHTABI SÜRÜKLEDİK
Sabahın köründe yine sürükledik Mehtabı yollara
Daha şafak düşmeden
Yalnızlık yüzüme vura vura

Esen aralık soğuğu gibi

MEMLEKETİME BAHAR GELMEDİ
Haberin var mı
Yoldaşlarım
Anılar tarih oldu
Günlükte var hüzün, keder ...