Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

İNCİ TANESİ
İnci yazarım sana her gece
Ay düşer pencereme sessizce
Yel dokunur zülüflerine bensiz
İnci dökülür her geceye sensiz

İNCiTME
Gölgesinde dinlen amma,
Yaprak senden incinmesin.
Bir dal kırık kalmasın ardında,
Rüzgâr bile seni hüzün sanmasın.

İNSANLIK ÖLÜYOR
İnsanlık öldü mü dedim
Dedi ki hergün diri diri ölüyoruz
Ekranlarda haber diye geçiyoruz
Dünya böyle olunca

IRAK
Tarif edemem bir bakışta
Telli turnalar gibi uçarı
Nazlı tutumuyla beklenmedik
Aydan düşmüş bir lavinya gibi

IŞIK
Yansın tüm geceler,
Aydınlansın karanlıklar
Gel, sonsuzluğa gömelim
Geçmişin yükünü
Engin denizlere bırakalım

İSKELE
Beklerim,
Gözlerim arar ufukları
Dalgaya sorarım adını,
Rüzgâr susar, ben susmam.

KAÇAĞIM
Ben bir sevda kaçağıyım
Doğduğumdan beri yoldayım
Kendimden biliyorum bunu
Ruhum bende kendini arar

KALAKALMAK
Bak şu feleğin işine canım
Bilinmez diyarlarda kalakaldık
Gönlümüz yaban eller sardı
Bakakalmak nasıl bir iş

KALDI SÖZÜMÜZ
Yar deyince geçmedi sözümüz,
Hasret kaldı özümüz
Giden ardına bakmadı,
Yürekte kaldı özümüz.

KALEMİM YAZAR
Sensiz güzleri yazdım
Senli sevdalar artık hüzün eker
Her satırda aslında seni yazdım
Herkes anladı seni sevdiğimi