Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ÖZ VATANIM
Ah güzel yurdum nelere kadirsin
Dünyada nadir biz gani gani
Saymakla bitmez böyle
Ölürüz her hikâyeden

ÖZ YURDUM
Tanırım o baca tüten evleri
Hele sisler kalktığında
Tanıdık gelir dağları, taşları
Hayran bırakır kendisine

PARLAYAN GÖZLER
Nasıl vasfedeyim güzelim seni
Gökyüzünden Van'a parlayan gözlerin
Dünyaya gelmemiş eşin benzerin
Akşam kızıllığında hilal kaşlım

PINARIM
Yazdım gönül pınarımdan şiirler
Nakış nakış ördüm sen diye
Hissetmek için dizdim şiir diye
Yolunu bulayım diye yazdım

RAĞMEN
Bugünler bir başka güzel
Artık ufuklarda ışık  var
Yanan tomurcuklar patlar
Neşesi saçılır bire bin katar

SADECE DÜŞLERDE DEĞİL
Düşümde gördüm seni
Sahillik bir yer gibiydi
Aynı yerdeydik öyle
Hep özlerdik birbirimizi

SAHİLE VURULDU
Oldum kâhır limanı
Yanaştı kırık düşler bir bir

Göz yaşlarıyla doldu taştı iskele
Kesik kesik vurdu sahile

SAKLANAN SESSİZ ÇIĞLIK
İnsan çok özleyince sesi titrer
Suskunluğu da öyle derinleşir
Geceyle dertleşir dost misali
Anlatır yıldızlara bir bir

SANMAK
Niye öyle dargın dargın bakarsın
Uzak diyarlardan
Arkadan neden böyle dargın bakarsın
Canımı böyle yakarsın

SAVURDUM YELE
Gönül telim çözülür geceye,
Dağılmasın diye sustum.
Belki unuturum sandım,
Adını rüzgâra bıraktım.