Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

KIR ÇİÇEKLERİ
Sensizliği yazdım kır çiçeğim
Sensiz oldurttum her şeyi
Yarım yamalak
Elimde döküldü pervasızca
Yüreğimden de ne tadı kaldı

KIRIK DÖKÜĞÜM YİNE
İçimde kırık dökük hayallerim var
Kimse görmesin diye
Kırıkları, acıları
Gömdüm sessizce

KIRILMIŞ GÜL
Ne gül ne yarınlar
Gül kırılmış geçen günlerin tortusuna
Vurulmuş en derin yerinde
Bekler güller avlusunda

KIŞ
Kış geldi, sessizlik indi şehre,
Kar susturdu sokakları bir bir
Soğuk, camlara yaslandı amansız,
Gece uzadı, içim daraldı sensiz.

KIZIL ÇÖKER
Güneş battı dağlarda
Ufukta kızıl karanlık çöktü
Hasret elimde tuttu
Sensiz aşkı koynuma saldın amansız

KUYTUYA BIRAKIR BAZEN
İnsan bazen saramadığı yarayı
Bir gülüşün içine saklar,
Kimse görmesin diye
Bir anının kuytusuna bırakır kanını.

LAVİNYA
Siyah zülüflerine gönlümü
Bağlamışım
Hasreti bırakmıyor, Lavinya'm

Yalnızlıktan zor çekilmiyor

MEÇHUL
Dünya dediğiniz garip bir han
Gelen giden bilinmez her an
Dün kaldı anılardan bir dem
Bugün sayıldı maziye bir gün

MEHTABI SÜRÜKLEDİK
Sabahın köründe yine sürükledik Mehtabı yollara
Daha şafak düşmeden
Yalnızlık yüzüme vura vura

Esen aralık soğuğu gibi

MEMLEKETİME BAHAR GELMEDİ
Haberin var mı
Yoldaşlarım
Anılar tarih oldu
Günlükte var hüzün, keder ...