Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

VAKTİ GEÇİYOR
Elimde bir şey gelmeyince
Uzun uzun susarım öylece

Sabahlarım hece hece
Dertlerimi derince

VAKTİ GELİR
Telaş etme,
Her yağmurun beklediği bir toprak vardır.
Her gecenin sakladığı bir sabah,
Her suskunluğun içinde büyüyen bir ses...

VAN'A DÜŞEN AKŞAM
Süphan Dağı başında bulutları taşırken,
Van Gölü mavisini sessizce geceye serer,
Akdamar’da çan sesi rüzgâra karışırken,
Bir eski zaman gelir, yüreğime çöker.

VAN'DA BİR AKŞAMÜSTÜ
Van'da bir akşamüstü,
Gölün yüzü kederle durulur.
Rüzgâr eski bir aşkı taşır,
Söylenmemiş sözler savrulur.

VAN'DAN EDİRNE'YE ŞEHİT TOPRAĞI
Al sancağa adanmıştır nice canlar,
Şehit kokar bahçeler, dağlar, taşlar.
Hilâlle uyanırken kutlu topraklar,
Van'dan Edirne'ye şehit toprağı.

VARAMADIĞIM SEVGİLİ
Sözlerinde açan mor bir zakkum,
Sanki bir yas çiçeği açmış sözlerine,
Her hecesi biraz uzak, biraz ağır,
Ben o suskunluğun kıyısında kaldım.

VARIM
Sen sevdanın özü,
Kalbimde en derin nefes,
Sen gözü,
Baktığın her yerde ışık saçan.

VARSIN
Ey incinmiş karanfil’im,
dalından koparılmış gül’üm,
papatya misali yaprağın dökülmüş
ama hâlâ kalbimi sarar kokun.

VE BAHAR
Ve , zaman yine ilkbahar..
Demindedir baharın heyecanı
Mevsimler birbirini kovalarken
Hayatın telaşında ömür bitiyor

VEDA
Artık vakit gelmiş demir almaya,
Bir sessiz gemi kalkar bu limana.

Rüzgâr adını sürer karanlığa,
Yol görünür meçhul uzak zamana.