Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

DÜŞTÜ
Yine aklıma düştün,
Ayın ışıltısında seni buldum.
Gece adını fısıldadı bana,
Sessizlik bile senden konuşur oldu.

DÜŞÜMDE SEN VARSIN
Senden gayrısı her şey yalan
İnan buna
Cana can olan canandır
Canım sensin
Düşümde yine sen varsın

DÜŞÜYOR
Yüzüme çizgiler
Saçıma da aklar düştü
Bi senin sevdan düşmedi
Gönlümden

DUYMADI
Gökyüzü duydu da insanın feryadını
İnsan duyamadı insanın figanı

Kuşlar bildi de yan yana uçmayı
İnsan bilemedi insanın elinde tutmayı

EĞER
İnsanlar sustu,
Hak yetim kaldı.
Hukuk kör edildi,
Adalet darağacında.

EĞİLME
Başın öne eğilmesin
Durma geçen günlere say
Duyur dünya aleme duyur
Aldırma hakkını aldırma öyle

ELLER
Her geçen güne viraneyim
Yalnız düşünmekten derbederim
Zannetme ki sana dargınım
Ben hep sana vurgunum

ENKAZA SUSKUN DÜNYA
Enkaza döndü her yanın
Altında umutların vurulmuş
Talan olmuş her yanın
Dünya suskun Gazze bitkin

ESKİTTİ
Eski bir hikâyeden geldim sana,
Kusura bakma.
Üstüm başım mutsuzluk içinde,
Zaman eskitti beni.

EY SEVGİLİ
Hasretin yağıyor sonbaharda
Hüzün olup damlıyor
Her geceme

Gelesim var sana