Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

AŞKIN YELİ
Savruldum gönlümün ıssız denizinde,
Bir yitik sandal gibi gecesinde,
Bir gün dokundu sevdanın rüzgârı,
Kıyıya çıkardı beni sessizce.

ASLI İLE KEREM
Aslı olmak da ayıp değil,
Kerem olmak da.
Yeter ki sevda,
Yüreğe korkmadan dokunsun.

ATATÜRK DEMEK
Atatürk demek,
Bir milletin yeniden doğuşudur,
Küllerinden yükselen bir inanç,
Bağımsızlığa uzanan sonsuz yürüyüştür.

ATEŞİN IŞIĞINDA SAKLI HUZUR
Ateş usul usul konuşurken geceyle,
Sen bir yudum sessizlik gibi oturmuşsun…
Elinde tuttuğun o ince an,
Sanki zaman bile sana dokunmaktan çekinmiş.

AT VE İT İZİNDE DÜNYA
Yaz dostum…
Bir dünya ki at izi it izine karışmış,
Adaletin sesi gölgeler arasında kaybolmuş.

Kimi çırpınır umutla,

AYA GÜLÜŞÜN DÜŞMÜŞ
Gülüşün mü değdi aya,
Sana döndü bütün bu gece...
Gökyüzü sırlarını açmış da
Yıldızlar durmuş seyretmeye.

AYAZ 1
Düştüm yine bir gece vakti,
gözlerinin en koyu yerine.
Yanımda birkaç kırık hatıra,
bir de adını sakladım içime.

AYAZ
Bu aralar
ellerim hep üşür benim.
Avuçlarımda bir kış gezer,
sanki gül dalından kopmuş
soğuk bir rüzgâr.

AYAZ ESER
Sevmek dedin mi yâr, adını bağrıma bağladım,
Geceler şahidimdir, içim içime ağladım.
Dokunmak hayal oldu, elim boşta kaldı hep,
Yüreğimi sana verdim, sensiz yarım kaldım.

AYAZ VURUR
Akşam çöker, hüzün iner içime,
Göl susar, dağlar küser sesime.
Yüreğimde bi keder var, köz gibi,
Söndüremem, düşer durur peşime,