Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

CANIM
Sen oradan “canım” dersin,
Benim burada kalbim
Kaburgalarıma sığmaz, taşar sessizce.

Bir kelimen düşer geceme,

ÇARE SİZ
Yangınlardan gönüller viran
Gökyüzünden sisler devran
Eller çaresiz gözler yaşlı

Köz köz yakar

ÇEKEMEM
Ben artık buralarda duramam
Fırtınalar boyumu aştı
Sineme çekemem
Bütün ahları

ÇIĞLIK
Köklerimden gelen bir çığlık var
Boğulan bendenimden
Sızılar haykırıyor
Gözlerimden yaş akmadan

CÜMLE ARASINDA KALAN
Ne seni anlamaya yetti zaman,
Ne beni anlatmaya cesaretim.
Biz hep kelimelerin güvenli kıyısında kaldık,
Dereden, tepeden sevdik.

DAĞLAR
Yine bu gece hüzün düşüyor
Her an geçiyorsun sinemde
Bir yel esiyor senden bugün
Dokunamıyorum geçer sinemde

DAMLA
Gözlerinde süzülen damlalar yaslı
Yazırır hüzünlü dizeleri şiir diye
Haykırışın ahıdır her damlası
Düşmeden izahın tezahürüdür

DEDİM Kİ
Sana mecburum anlatamam
Bunu bilemezsin
Sana kıyamam inan
Adını mıh gibi kalbimde tutuyorum

DENİZ
Acılar denizinde boğulmuşum
Artık işitmem martıların çığlıklarından
Bir de dalgaların sesinden
Dalgalar hergün bir başka atar

DERİN
En çok sende hüzünlendim
Canımı da en çok sen yaktın
Biliyor musun
Sende buldum