Aynada Eksilen Ben Şiiri - Yücel Özkü

AYNADA EKSİLEN BEN
Günler bir bir süzülüp gidiyor,
Sessiz bir nehir gibi içimden,
Her damlası biraz daha alıyor
Benden benden gizliden.

Aynı yerdeyim ama aynı ben değilim,
Bir yanım eksilmiş fark etmeden,
Eski gülüşlerim duruyor hâlâ
Ama sesi çıkmıyor eskisi gibi içimden.

Sokaklar tanıdık, yüzler yabancı,
Her bakış biraz uzaklaşmış benden,
Kendime bile yetişemiyorum
Geç kalmış bir hayatın izinden.

Ne çok şey birikmiş susarak,
Ne çok şey saklanmış içimde,
Zaman dediğin şey belki de
Bizi bizden çalan gizli bir perde.

Zaman akıp gidiyor,
Ben ise duruyorum olduğum yerde,
Aynı ben değilim artık
Ama kim olduğumu da bilmiyorum bir yerde.

18 Nisan 2026/17:14