15 Temmuz Destanı Şiiri - Yücel Özkü

15 TEMMUZ DESTANI
O gece Ankara’ya çöktü bir sessizlik,
Gökyüzü karardı, sustu yıldızlar.
Karanlığın bağrında yandı bir kıvılcım,
Uyandı gecede suskun sokaklar.

Saatler ağır ağır yürüdü gecede,
Rüzgâr taşıdı uzaklara haberi.
Bir ateş düştü milyonlarca yüreğe,
Uyandı vatanın sarsılmaz nefesi.

Boğaziçi’nde köprüler tanık oldu geceye,
Sular sakladı titreyen ışıklarını.
Bir millet yürüdü korkunun üstüne,
Bayrak örttü karanlığın yaralarını.

Ankara’da yükseldi gecenin çığlığı,
Duvarlara kazındı o ağır izler.
Ama susturamadı hiçbir karanlık,
Yüreklerden yükselen özgür sesler.

Yediden yetmişe aktı insanlar yollara,
Aynı inançla yürüdü adımlar.
Kimi duasını aldı avuçlarına,
Kimi bayrağıyla aydınlattı karanlıkları.

Tankların gölgesinde eğilmedi başlar,
Korku çekildi yüreklerden sessizce.
Bir umut filizlendi gecenin koynunda,
Sabah doğdu milletin elleriyle.

O gece sokaklar tarihe dönüştü,
Taşlar sakladı cesaretin izlerini.
Meydanlarda yankılandı sonsuza dek,
Bir milletin tek yürek sesleri.

O gece zaman sustu bir an,
Tarih yazdı milletin iradesini.
15 Temmuz, geceden doğan bir destan oldu,
Mühürledi çağların hafızasını.

Bugün hâlâ rüzgâr söyler geceden,
Karanlıktan doğan sabahın izini.
Bir milletin kalbinde sonsuza dek yaşar,
O gecenin unutulmaz nefesi.

YÜCEL ÖZKÜ
15 Temmuz 2026/01:45