15 Temmuz Destanı 1 Şiiri - Yücel Özkü

15 Temmuz Destanı
Gece, şehrin üstüne ağır bir perde gibi çöktü.
Göğü yaran çelik uğultusu,
Uykudaki sokakların sessizliğini böldü;
Karanlık, eşiklerde pusuya yattı.

Derken bir minareden selâ yükseldi.
Ardından bir başkasından…
Sonra bütün kubbeler aynı nefesi taşıdı;
Şehir, tek yürek olup meydanlara aktı.

Duvarlardan alınan ay yıldızlı bayraklar,
Omuzlarda ufka doğru yükseldi.
Kimi iş önlüğüyle çıktı sokağa,
Kimi secdeden doğrulup yürüdü.

Boğaz'a uzanan köprüde
Soğuk çelik geceyi yarıyordu.
Karşısına çıkanların elinde
Silah değil; bayrak ve dua vardı.

Bir kurşun geceyi deldi.
Bir yiğit toprağa düştü.
Ardından gelen eğildi,
Bayrağı yeniden kaldırdı.

Duman çekildi Boğaz'ın üstünden.
Sabah ezanı göğe yükseldi.
Rüzgâr, ay yıldızlı bayrağı
Bir kez daha hürce dalgalandırdı.

Şafak söktüğünde:
Gönderde ay yıldız dalgalanıyordu,
Ufuk yeniden aydınlanıyordu;
Millet, iradesiyle ayağa kalkıyordu.

YÜCEL ÖZKÜ
9 Temmuz 2026/