Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Hayat, avuçlarımızdan sessizce süzülen bir nehirdir.
Zaman geriye dönmez;
geçip giden günlerden bize yalnızca
yüreklere dokunduğumuz kadar iz kalır.
İnsan, sustuğu yer kadar derin; yazdığı yer kadar kalıcıdır.
İnsan, sustuğu yer kadar derin; yazdığı yer kadar kalıcıdır.
Kalbim, adını bilmediği her sevgide biraz eksilir, biraz tamamlanır.
Bir bakış, bazen bin şiirin sustuğu yeri anlatır.
İnsan, sevdiği kadar incelir; sevildiği kadar çoğalır.
En güzel aşk, söylenmeyen ama gözlerde büyüyen cümledir.
Sevgi, bir kalbin diğerine sessizce sığabilme hâlidir.
Unutulan insanlar değil, anlatılmayan hikâyelerdir.
Şiir, yaşanan hayatın sessiz itirafıdır.