Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

AT VE İT İZİNDE DÜNYA
Yaz dostum…
Bir dünya ki at izi it izine karışmış,
Adaletin sesi gölgeler arasında kaybolmuş.

Kimi çırpınır umutla,

AYAZ 1
Düştüm yine bir gece vakti,
gözlerinin en koyu yerine.
Yanımda birkaç kırık hatıra,
bir de adını sakladım içime.

AYAZ
Bu aralar
ellerim hep üşür benim.
Avuçlarımda bir kış gezer,
sanki gül dalından kopmuş
soğuk bir rüzgâr.

AYAZ ESER
Sevmek dedin mi yâr, adını bağrıma bağladım,
Geceler şahidimdir, içim içime ağladım.
Dokunmak hayal oldu, elim boşta kaldı hep,
Yüreğimi sana verdim, sensiz yarım kaldım.

AYAZ VURUR
Akşam çöker, hüzün iner içime,
Göl susar, dağlar küser sesime.
Yüreğimde bi keder var, köz gibi,
Söndüremem, düşer durur peşime,

AYDINLIK GECELER
Dizelere dökülmemiş
Nice şiirler
Sese vurulmamış
Sözler hep senden söz eder

AY DOĞAR, SEN YOKSUN
Usulca yükselir geceye bir ay,
Gecenin alnına sessizce konar,
Bir sır gibi büyür içimde,
Adını anmasam da sen kokar.

AY DÜŞTÜ
Geceye ay düştü
Aydınlığa sen düştün
Mevsime kıran düştü
Benim gönlüme de sen

AY GİTSİN DE
Bırak ay gitsin, sen kal bu gece,
Gökyüzü eksilmeyi öğrensin biraz.
Işık dediğin sensin zaten,
Karanlık bile seninle beyaz.

AY IŞIĞINDA YOKLUĞUN
Yalnızlığı ay ışığında,
Sensizliği renklerde gördüm.
Geceyi susturan bir hüzünle
Adını içime ördüm.