Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ANILAR KALDI BÂKİ
Kıvrımlı saçların omuzlarına dökülürdü
İçimiz açılırdı o günlerde
Sahilde rüzgarla uçuşurdu
Uçan güvercinler de bir başkaydı
Gülerdik öyle saatlerce

ANLAMAK
Diyorum ki anlasaydın beni
Anlatmazmıydım ki ben
Yüreğimdeki tüm güzellikleri
Bütün gün çalışır, çabalarım

ANLAŞILINCA
Biri beni anlayınca,
Ağlayasım gelir,
Dilin söyleyemediği sözler
Gözlerimden dökülür sessizce.

ANLATAMADIM
İçimde anlatamadığım bir şeyler var,
adı yok, cümlesi yok.
Sözcükler yarım kalıyor boğazımda,
nefesim ürkek,
dilim suskun,

ANLATAMAM
Özlemimi duyabilir misiniz,
Bu mısralarımı okurken;
Hisseder misiniz içimdekini
Anlayabilir misiniz?

ANLAYAMADI
Gökyüzü duydu insanın sessiz çığlığını,
İnsan duymadı insanın feryadını.

Kuşlar bildi omuz omuza uçmayı,
İnsan öğrenemedi insanı tutmayı.

ANMAK
Bir yaz akşamı andım seni
Çiçekler kadar masum bir o kadar güzel
Gönlüme hüzün düştü âdeta
Kalbime yeniden düştün

ANNE KOKAN BAHARLAR
Anneler Günü gelir, güller uyanır daldan,
Bir anne gülüşü düşer en karanlık akşamdan,
Emek kokar elleri, sabır akar sesinden,
Merhamet büyür onun sessiz bakışlarından.

ANNELER GÜNÜ 1
Mayıs ayı açar çiçek çiçek sevdayı,
Güneş ısıtır bir anne gibi dünyayı,
Sevgiyle kurulur her yeni sabah,
Hayat olur annelerin şefkatli bakışı.

ANNELER GÜNÜ
Hikâyelerin en ince yerinde bir anne adı var.
Söze sığmaz, kalbin en derin yerine yazılır.
Ne söylesem eksik, ne yazsam yarım kalır.
Çünkü anne, insanın içindeki en büyük anlamdır.