Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

AHTAMARA
Gölle tuz gibi karıştı aklım
Aklım gölde kaldı, ben kıyıda
Bir sana yandım, bir göle küstüm
Yar adın düştü, gönlüm dağıldı

AHU ZAR
Sabrım yoldaş oldu yalnızlığıma
Gece çöktü içimin karanlığına
Soluksuz bekledim geçen yıllarca
Hasret düştü kalbin tam ortağına

AH YÜREK KÖZ OLDİ
Vay yârim...
Hasret düştü bağrıma, yürek köz oldi,
Sıla kaldı dağ ardı, yolum kör oldi.
Aşk diye çağırdım, sesim kırıldı,
Dağ aldı ahımı, geri vermedi.

AKDAMAR’A YALVARIŞ
Van’ın hatrına, Akdamar aşkına,
Allah’ın aşkına bari sen yakma.
Zaten yüreğimde kor olmuş ayrılık,
Bir de gözlerinle içimi dağlama.

AK DÜŞEN SAÇLAR
Saçlarına aklar düşmüş,
Zamanın ince dokunuşu gibi.
Gözlerin hâlâ genç bir bahar,
Ama ellerin yılların izini taşır sessizce.

AKLAR DÜŞMÜŞ
Çizgiler sessizce düşmüş yüzüme,
saçlarıma aklar değmiş.
Sevdan kalbime ağır gelmiş de,
güç yetmemiş gönlüme.

AKLIMA DÜŞTÜ GÖZLERİN
Aklıma düştün
Gördüm ufka bakar gözlerin
Oturduk baktık saatlerce
Diz dize

AKŞAMIN YENİDEN DOĞUŞU
Senle akşamın koynunda yeniden doğdum,
Gün batımı değdi kalbimin kıyılarına.
Sustukça çoğalan o derin sessizlikte
Adını yazdım gecenin yıldızlarına.

AKŞAM YİNE AKŞAM
Vakit akşam hafiften bir yel esiyor
Suratımı esti geçti öyle
Ve o an seni düşündüm
Sessizce çökerken gece

AK TAMARA
Gölle tuz gibi karıştı aklım,
Bir sana tutkunum, bir göle düşmanım.
Kalbim avucunda, göl gibi duru;
Ne gizim kaldı bende, ne saklı yanım.
Bir sana tutkunum, bir göle düşmanım.