Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ANLATAMADIM
İçimde anlatamadığım bir şeyler var,
adı yok, cümlesi yok.
Sözcükler yarım kalıyor boğazımda,
nefesim ürkek,
dilim suskun,

ANLATAMAM
Özlemimi duyabilir misiniz,
Bu mısralarımı okurken;
Hisseder misiniz içimdekini
Anlayabilir misiniz?

ANLAYAMADI
Gökyüzü duydu insanın sessiz çığlığını,
İnsan duymadı insanın feryadını.

Kuşlar bildi omuz omuza uçmayı,
İnsan öğrenemedi insanı tutmayı.

ANMAK
Bir yaz akşamı andım seni
Çiçekler kadar masum bir o kadar güzel
Gönlüme hüzün düştü âdeta
Kalbime yeniden düştün

ANNEM
Hikâyemin adısın sen annem
Sığdıramam seni dizelere
Hangisini dile getireyim ki annem
Bilirim, yaşam vesilemsin

ARAFTA
Bu aralar bir yerde değilim,
Gidemediklerimle kaldıklarım arasındayım.
Bir kapıya sığmıyor omzum,
Ötekinin eşiği yabancı.

ARALIKTA KALAN
Ey hazan-ı dilber
Gözlerin sonbahar ayinesi misal
Bakışların eker cümle âleme hüzün
Ne zaman nevrin dönse

ARIYORUM SENİ
Seni gökyüzünde
Seyrine dalıyorum uzaklara
Gözlerinde kayboluyorum
Şimdi yokluğuna

ARTIK DURAMAM
Artık duramam buralarda
Nasıl edeyim ben
Hiç umudum yok
Tutunacak bir dalım da

ARTIK SUSKUNUM
Ne gecem var,
ne gündüzüm;
zaman bile yüzüme bakmıyor artık.

Ne sevincim kaldı içimde,