Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

UZAK
Gökyüzünde beyaz bulutlar
Geçti penceden belli bellisiz
Baktım öyle uzaktan yalnız

Belli ki uzaklarda çok yorgun

UZAKLARA AKAN ESİNTİ
Bakıp duruyorum akışına
Şehrin üstünden geçen rüzgârın,
Belki dokunuyor en uzağına
İçimde büyüyen rüya duvarın.

UZAKLIĞIN KALPTEKİ YANKISI
Belki de en güzel yaradır sevmek…
Birini sessizliğinde bile özleyebilmek.
Yüreğinde incitmeden taşıyabilmek.
Adını anmadan özlemek bazen,
Sessizce onu bir özlemde saklayabilmek.

UZAKTA BİR SEN
Bir tek sen yeter içime,
Ama sen bir hayal kadar uzaksın.
Gönlümün kapısı çarpar adını her an,
Ama ellerim yetmez dokunmaya, ellerim boşlukta.

UZAKTAN
Uzaktan seni seviyorum delicesine
Kokunu alamadan, doyamadan
Boynuna delice sarılmadan
Yüzüne dokunamadan

UZAKTAN HAYKIRMAK
Elden olmadan
Uzaktan sevmek güzel
Kokunu alamadan
Boynuna sarılamadan

UZAKTAN SEVMEK
Bazen uzaktan sevmek iyidir
Hayal kırıklığı yok
Küçük ihtimaller bile mutlu eder
Bi gülüşü bile yeter

VAKİT DARALMADAN
İlkbahar bitmeden,
Tomurcuklar açılmadan,
Bu can tükenmeden
Bir ses ver içimde kalan yerinden.

VAKTİ GEÇİYOR
Elimde bir şey gelmeyince
Uzun uzun susarım öylece

Sabahlarım hece hece
Dertlerimi derince

VAN'A DÜŞEN AKŞAM
Süphan Dağı başında bulutları taşırken,
Van Gölü mavisini sessizce geceye serer,
Akdamar’da çan sesi rüzgâra karışırken,
Bir eski zaman gelir, yüreğime çöker.