Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

AK DÜŞEN SAÇLAR
Saçlarına aklar düşmüş,
Zamanın ince dokunuşu gibi.
Gözlerin hâlâ genç bir bahar,
Ama ellerin yılların izini taşır sessizce.

AKLAR DÜŞMÜŞ
Çizgiler sessizce düşmüş yüzüme,
saçlarıma aklar değmiş.
Sevdan kalbime ağır gelmiş de,
güç yetmemiş gönlüme.

AKLIMA DÜŞTÜ GÖZLERİN
Aklıma düştün
Gördüm ufka bakar gözlerin
Oturduk baktık saatlerce
Diz dize

AKŞAMA DÜŞEN YILLAR
Akşam çöker, sükûta bürünür âlem,
Hazan düşer gönlümün viran bağına.
Bir ömürdür taşırım sessizce
Hicranın en derin yarasını bağrımda.

AKŞAMA VURULMUŞ SEVDA
işte,
aşka durmuş bir baharın eşiğinde,
bir fincan çayın buğusunda bekliyorum;
gün, yavaşça çekiliyor ufuklardan,
ve yavaşça eksiliyor sevdiğim.

AKŞAMIN RENGİYDİN
Sen bir akşamdın;
Gün omzuna yaslanırdı.
Ufuk adını akşama fısıldar,
Deniz gözlerinde dinlenirdi.

AKŞAMIN YENİDEN DOĞUŞU
Senle akşamın koynunda yeniden doğdum,
Gün batımı değdi kalbimin kıyılarına.
Sustukça çoğalan o derin sessizlikte
Adını yazdım gecenin yıldızlarına.

AKŞAM YİNE AKŞAM
Vakit akşam hafiften bir yel esiyor
Suratımı esti geçti öyle
Ve o an seni düşündüm
Sessizce çökerken gece

AK TAMARA
Gölle tuz gibi karıştı aklım,
Bir sana tutkunum, bir göle düşmanım.
Kalbim avucunda, göl gibi duru;
Ne gizim kaldı bende, ne saklı yanım.
Bir sana tutkunum, bir göle düşmanım.

AL BAYRAĞIN YÜKSELİŞİ
Göklere yazılmış en kutlu adın,
Dalgalanışında tarih haykırır.
Bir milletin yüreği seninle atar,
Her rüzgârda gurur yeniden doğar.