Vicdan Askıda Şiiri - Yücel Özkü

VİCDAN ASKIDA
Yitik bir döneme denk geldik,
Söz çok, hakikat eksik şimdi,
Kalabalıklar içinde kaybolmuşuz,
Kendi sesimizi bile duyamaz gibi.

Ayıp sessizleşti,
Utanmak bir yük sayıldı sanki,
Yüzler maskesiz ama yabancı,
Kimse kimseye değmez oldu artık.

Vicdan askıda artık,
Ne kalpte bir sızı ne gözde bir yaş,
Doğruyu söyleyen yadırganır oldu,
Eğrinin adı konulmaz olmuş baştan başa.

Bir garip zamanın içindeyiz,
İyi olmak bile sorgulanır,
Kötülük sıradan bir misafir gibi,
Kapıdan girer, baş köşeye kurulup kalır.

Ama yine de bir yerlerde,
Bir çocuk gülüşünde saklı umut,
Belki bir insanın içindeki iyilik,
Karanlığı yırtacak son ışık olur.

Belki de kurtuluş,
Yeniden utanmayı hatırlamakta,
Bir kalbin sızısıyla başlar her şey,
Vicdanı indirmekle o askıdan, hayata.

Yücel ÖZKÜ
11 Nisan 2026/07:22