Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ANLAMAK
Diyorum ki anlasaydın beni
Anlatmazmıydım ki ben
Yüreğimdeki tüm güzellikleri
Bütün gün çalışır, çabalarım

ANLAŞILINCA
Biri beni anlayınca,
Ağlayasım gelir,
Dilin söyleyemediği sözler
Gözlerimden dökülür sessizce.

ANLATAMADIĞIM YER
Bir ses olsam, duyar mısın
Sessizliğimin kıyısında?
Bir damla yaşa dokunur musun,
Titreyen ellerinle usulca?

ANLATAMADIM
İçimde anlatamadığım bir şeyler var,
adı yok, cümlesi yok.
Sözcükler yarım kalıyor boğazımda,
nefesim ürkek,
dilim suskun,

ANLATAMAM
Özlemimi duyabilir misiniz,
Bu mısralarımı okurken;
Hisseder misiniz içimdekini
Anlayabilir misiniz?

ANLATILMAYAN
İnsan bir gözünde saklı kalanı,
Bir de yüreğinde büyüyeni anlatamaz;
Kelimeler yorulur bir yerde,
Kalp susar, gece dinler.

ANLAYAMADI
Gökyüzü duydu insanın sessiz çığlığını,
İnsan duymadı insanın feryadını.

Kuşlar bildi omuz omuza uçmayı,
İnsan öğrenemedi insanı tutmayı.

ANMAK
Bir yaz akşamı andım seni
Çiçekler kadar masum bir o kadar güzel
Gönlüme hüzün düştü âdeta
Kalbime yeniden düştün

ANNE KOKAN BAHARLAR
Anneler Günü gelir, güller uyanır daldan,
Bir anne gülüşü düşer en karanlık akşamdan,
Emek kokar elleri, sabır akar sesinden,
Merhamet büyür onun sessiz bakışlarından.

ANNELER GÜNÜ 1
Mayıs ayı açar çiçek çiçek sevdayı,
Güneş ısıtır bir anne gibi dünyayı,
Sevgiyle kurulur her yeni sabah,
Hayat olur annelerin şefkatli bakışı.