Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YAKINLIK
Hiç dokunmadan da sevebilir insan,
Bir bakışın gölgesinde büyür bazen yakınlık,
Eller susar, mesafeler konuşur
Ve kalp, en uzak ihtimali bile sahiplenir.

YAKLAŞIRDIN SEN
Beni hatırlıyor musun
Canım
Ara sıra gönlümü alıyordun
Cadde de görünce

YANARIM HER GÜNE
Yanarım geçen günlere
Sitemim var öyle her güne
Neler götürmedi öyle
Tutuşur bu benliğim her güne

YANIYORUZ
Güzelim ülkede neler yanmadı ki
Bir yandan ormanlar yanıyor
Bir yandan ormancılar
Diğer yandan da ciğerlerimiz

YANKILANIYOR
Bir kuş sesi yırtar sabahı,
Göğe savrulur içimdeki sevinç!
Doğa ayağa kalkar,
Yaşam göğsünü gere gere başlar güne.

YANLIŞ ŞEHRİN İNSANIYIM
Yabancı bir sevdanın içinde kaldım,
Kalbi bana değil, uzaklara aitmiş.
Adımı düşürürdü gecenin kıyısına ama
Yüreğinde başka bir mevsim gizlenmiş.

YANMAK
Bu hikaye hiç bitmeyecek
Ama devam da etmeyecek...
Ne unutacağım...
Ne kavuşacağım...

YANMIŞ İP
Bu dünyada mum bile bağrına bastığı ipi yakmış,
kendi gövdesine sadakat sanıp
kendi gölgesini tüketmiş usulca.

Daha neyi izah edeyim…

YANSIN GECELER
Issız gecelerin talibiyim
Aklımda hep sen varsın
Ruhum zindanlarda sensiz
Hayalimde sen varsın

YAPRAKLARI SARDIM YİNE
Hüzün sarısı yapraklar sardı
Şu gamlı yüreğim
Yoksun ya
Görüyorum ya uzaktan...