Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

DERİN HİKÂYE
Gözleri uzaklara dalan birinin geçmişin derinliklerinde hüzünlü bir hikâyesi vardır elbette

Her bakışında derin bir boşluk
Kaybolmuş zamanların izlerini taşır

DESEM Ki
Desem ki vakitlerden bir aralık akşamı
Rüzgarlar en soğuğudan esiyor
Senden ziyade
Seyrediyorum

DİLE GELMEZ
Gülüşüne yağmur damlası değse şiir olur,
Bunu bir ben bilirim,
Bir de gökyüzü…

Bakışın geçer içimden usulca,

DOĞA
Sabahın alnında bir kuş sesi,
Uyanır doğa, nefes alır yaşam.
Bir ağaç gövdesinde saklı zaman,
Köklerinde sevmek, dallarında sabır.

DOĞADA SES VAR
Bir kuş sesi yırtar sabahı,
Göğe savrulur içimdeki sevinç!
Doğa ayağa kalkar,
Yaşam göğsünü gere gere başlar güne.

DÖKÜLEN SÖZCÜKLER
Artık kalmadı
İnancım sözcüklerde
Dilimde dökülen her sözcükten
Doğmayan bir güneşsin sen

DÖKÜLEN SÖZLER
Yârim
Aklım firarda
Gözlerimde ilelebet hüzün
Dökülür dilimde acı acı

DÖKÜLÜR YAPRAK MİSALİ
Yaprakları sararan bir sonbaharım
Sen dökülen parçalarım
Tenimde batar ok gibi
Düşen hüzünler

DÖNMEM
Bir bakarsın bir daha dönmem
Anlatsam çok uzun olur
Dönmeyeceğim o kadar
Bilirim sevmezsin uzun öyküleri

DÖRT MEVSİM
Bir gamzene dört mevsim sığmış,
Bir yanım bahar, bir yanım hazan;
Sen bakınca dünya yeniden başlar,
Zaman bile adını fısıldar usuldan.