Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GEÇEN BULUTLAR
Bakıp imreniyorum akınına
Şehrin üstünden geçen bulutların;
Belki varırlar bir sessizliğe,
Adını bilmediğim düş sınırlarının.

GECENİN ARDINDAN
Gün bitti,
Bir şiirin son mısrası gibi.
Ay adını yazdı suya,
Sonra sustu dünya.

GEÇER
Muhabbet bağında bir gül açıldı,
Kokusu düştü can evime.
Bir dert verdiler, adını sevda koydum,
Bin dermana değişmem,
Razıyım payıma düşene.

GECEYE AY DÜŞER
Geceye ay düşer, aklıma gözlerin
Mâh utanır, saklanır bulut ardında.
Bir de o çatık bakışların gölgesi;
Kaşların yay, kirpiklerin gamze gamze ok sanki bağrımda.

GECEYE AY DÜŞTÜ
Uzun gün türküsünü bitirdi,
Akşam sustu, gölge çöktü taşlara.
Karlı dallara yürüdü karanlık,
Ay üşüdü, ışık sığındı bulutlara.

GECEYİ BULUR
Ne kadar keder varsa gelir geceyi bulur,
Giden gündüz gitmiştir, kahrı geceyi vurur.
Güneş ardına saklar yorgun yüzünü,
Karanlık, kalbin en derin yerini yoklar.

GEÇMİŞ
Kendime dokundum
Elimi yüreğime bıraktım bir anda
Bir çığlık yankılandı sessizce
Gecenin karanlığı sardı beni
Geçmişin hüzünleri

GELMEZ OLDUN
Bir boyuna seni düşünüyorum
Durmadan usanmadan
Kaç zaman geçti öyle
Gelmez oldun

GİDEN
Zaman geçiyor
Hazan düşüyor her nesneye
Giden mevsime de...
Bi' tek sana düşmüyor

GİDEN BİR ZAMAN
Yüreğime,
Düştüğünden beri sürgünüm
Yalnızım her geçen güne

Aklım,