Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖZLER BAKINCA
Gözlerine bakınca ne hüzün kalır ne keder,
Sanki içimde bütün fırtınalar diner.
Bir sessizlik çöker kalbimin en derinine,
Adını bilmediğim bir huzur iner.

GÖZLERİN DEĞİNCE
Nasıl vasfedeyim güzelim seni,
Söz yetmez, dil susar adın gelince.
Bir nur iner kalbime gözlerinden,
Ömrüm bahar olur yüzün gülünce.

GÖZLERİN DOKUNDUĞU
Gözlerin gördüğünden üşüyor bedenim
Güneşler battı ufaktan
Şimdi ayaza kaldık
Sözlerin yankısı kaldı benden

GÖZLER KALBİN AYNASI
Kimseye diyemedim sensizliğimi
Dilimden önce gönlüm sustu
Kırık dökük cümleleri içime biriktirdim
Yanlızlığımı dinledim bir başıma

GÜL AKAR
Pınar oldun akıp geçtin
Avucuma dolamadın
Gönül defterine yazdım adını
Silmeğe elim varmadı

GÜL BAKIŞLARDA SUSKUN
Geceyi sana yazdım, içimde kalanla,
Âhım düştü satırlara, sesim sustu.
Tutundum gül bakışlarına,
Karanlık, adını bilince aydınlandı.

GÜL DİYE
Öyle bir şair değildim ben,
Kaybettim kendimi dizelerin ortasında.
Biliyorsun,
Hangi şehirde nefes alıyorsam
Yalnızlığın başkentidir orası.

GÜLDÜ
Arada durdu gözlerim,
yol sustu bir an.

Yanımdayken
tozlu yollar aşka giderken,

GÜLLER BİTER
Sanma ki suskunum
Ufukta güneşler solsa bile
Bir bakışta seni ararım her dizede
Bütün dizelerim sana diz çöker

GÜLLER SAÇILSIN
Pencerenden güller saçılsın,
Işıkla dolsun gönlün,
Baharlar kapına uğrasın sessizce,
Gözlerinde gülümsemeler çoğalsın,
Aklar saçına uğramasın daha, zaman sana kıyamazken.