BİLEMEZSİN
Yüzüne bakınca ne hüzün kalır ne keder,
sen bilemezsin.
İçimde çözülen bütün karanlıklar,
adını duyunca dağılır sessizce.
Bakışın bende kaç şarkı eder,
nerden bileceksin ki…
Her nota biraz sen, biraz eksiklik,
her suskunlukta yeniden doğarsın içimde.
Bir şehir kurulur gözlerinin ardında,
geceler bile orada sabaha eğilir.
Ben en çok orada kaybolurum,
bulunmak istemeyen bir iz gibi.
Sen bilmezsin, bir gülüşünle
nasıl yeniden başlar zaman bende.
Ve ben, her defasında ilk kez,
sana bakmanın çaresizliğine düşerim.
Yücel ÖZKÜ
24 Nisan 2026/01:30
Kayıt Tarihi : 25.04.2026 01:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!