Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ÖMÜR DEDİĞİN
Ömrümü yele eyledin böyle
Nasıl karşılayayım seni öyle
Bilmedim neyin coşkusu bu
Giden ömürden sayılınca

ÖMÜR DEDİĞİN ZAMAN
Akıp diyoruz zaman misali
Sorgusuz sualsiz
Bize kalan da
Koca bir ömür

ÖMÜRDEN KALAN
Geçen günlerin ardından
Ne umutlar
Ne hayaller geride kalmış
Yine olup bitenlere neyleyim

O SES
Halktan ses var Saray'a
Gümbür gümbür gelir
Ayak sesleri çok yakındır
Bu mazlumların ayak sesleri

O ŞİİR
Ne Eylül'ün sararan yüzüne
Ne Ekimin'in efil efil esen ürpertisine
Ne de Kasım'ın hüznüne...
Ben o şiiri

ÖYLE BİR GEÇER Kİ ZAMAN
Akşam çökerken
Gözlerimden sessizce akar yıllar
Benden kalan
Yalnızca hicran, hüzün, hasret

ÖYLESİNE YAZMAK
Seni özledim
Düştün yine hatıralarıma
Şiir yazarken adın düştü dilime
Yaktın yüreğimi sızı diye

ÖZGÜRLÜK
Tahammülüm yoktur öyle
Özgürlük diye taştım böyle
Orta Asya'dan Anadolu'ya
Tanımadım ferman diye

ÖZLEM
Ah önceleri ne güzeldi her gülüş
Ne kadar sahiciydi yürekler
Seraplı geceler bir başkaydı
Ufkun ötesi görülürdü geceden

ÖZLEMEK
Güneşin batışını seyrettim öyle
İçimdeki özlemimi gidermek
Dağa taşa sordum
Hatta göldeki gelgitlere