Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GİDEN ZAMAN DEĞİL
Saçlarına aklar düştü mü
Siyahını geri getiremezsin
Giden sabahı da getiremezsin
Geçmiş sevdayı da

GİDERİM
İçerlemiştim geçen her günü
Düzen bozuldu diye akar giderim
Uzaklara inat sessizliğe bakarım
Gömerim içime günü bağlarım

GİDERİM YASINA
Bu gönülden sonsuza dek giderim
Dağa taşa yazar öyle giderim
Nice olacak bu yaman hallerim
Dağlarım şu gönlümü yasına

GİDİYORUM İŞTE
Hayat öyle yordu ki anlatamam
Her nefesimde tükeniyorum artık
Sabah uyandığımda eksiliyorum
Yaşama dair her ne varsa

GİTMEK İSTERİM
Hazanın derin sessizliği var artık
Etrafa bak hazan sarısı sarmış
Dökülmüş güz gülleri
Diyarlar terk eylemiş bir bir

GÖK İNLER
Bir taht kurdun şu yüreğime
Demir attın her günüme
Ben göç etmeden son sözüme
Gök inler yerime

GÖLGESİNDE NUR VAR
Celâl görünür dilde, içte saklanır cefa,
Vefa sözü çoğalır da dokunmaz artık cana.
Nur diye sunulan nice gölge var ortada,
Kâhır çok, lütuf az; ne kaldı eski sefâdan yana?

GONCA
Her şey anlatılmaz ki
Dizede kâfiyelenir yârin o gül endamı
Aşk tutkulu yüreklerde bulur anlamı

Her şey anlatılmaz ki;

GONCA AÇILIR
Gonca susar sevgilinin ağzında,
Tomurcuk sır olur, açılmak için vakit kollar.
Bir gül gibi kırmızı, taze bir koku yayılır,
Nefes değse dağılır gecenin damarlarına.

GONCA GÜL
Sevgilinin ağzı, gecenin mühürlü bahçesi,
Bir gonca orada titrer, açılmak ile susmak arasında.
Tomurcuk sabrı çatlar, kırmızı bir gül
Utancını koku diye bırakır havaya.