Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

KALEMİM YAZAR
Sensiz güzleri yazdım
Senli sevdalar artık hüzün eker
Her satırda aslında seni yazdım
Herkes anladı seni sevdiğimi

KALK
Kalk
Bak ağaçlar da yorgun düştü
Dökülüyor yapraklar
Savruluyor sağa sola

KAR
Sessizliğim
Feryadımdan daha ağır bugünlerde
İçimde bir yer sızlıyor
Kar soğuk demeden

KARA TOPRAK
Ben benim böyle kalacağım övünme
Kara toprak bekliyor seni
Sonra dizine vurup dövünme
Kara toprak bekliyor seni

KASIM HÜZNÜ
Her sözünde nur düşüyordu
Yer gök susuyordu bu ayda
Nabzı halkında atıyor artık
Sustuğunda içimiz kanıyordu

KAYBOLDUM
Bu şehir üzerime çöküyor sessizce
Kalabalıklar içinde
Ardından günler akıp giderken
Bir kere daha kayboluyorum içinde

KAYISI
Açılır mevsiminde
Zerdali mevsimi bu
Dalında açılır
Kokusu taptaze

KEDER
Sabrımın mihenk taşı neylesin
Kiminle getireceğim bilir misin
Gönlüm her zaman sende
Kederimden sen varsın

KEHRİBAR
Kalbimim bir yanı özlem
Diğer yanı da bilinmezlikler sardı
Artık bu ayrılığa takatim kalmadı
Haykırmak isterim

KERVAN
Ben bir bahtı karayım
Dünyaya geldim geleli
Gülmedi yüzüm
Mutlu görünür