Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

BİLEMEZSİN
Yüzüne bakınca ne hüzün kalır ne keder,
sen bilemezsin.
İçimde çözülen bütün karanlıklar,
adını duyunca dağılır sessizce.

BİLESİN
Bakışlarında bulduysam sevdaları
Sebebi sensin, bilesin
Gözlerine düşen her hâlim
Karşı koyamadığımdandır
Gülüşündeki ince sırlar

BİLETİNİ KESTİĞİM ŞEHİR
Bir istasyon gibi susuyor içim,
Vaktim doldu, kendime iniyorum,
Bir bavulda susturduğum anılarla
Geri dönerim içimdeki yerden.

BİLİNMEYEN YÂRAM
Sen hep saklı kalan adı konmamış yaramsın
Her gece içimde büyür
Uyandığımda her sabahımı eksiten yanımsın

Dokunamadığım en sıcak hasretimsin

BİLİNMEZ DİYÂR
Yüzünde çiçekler bâki,
Gözlerin de bilinmez bir diyâr gibi,
Her bakışın başka bir mevsim,
Her susuşun derin bir sır gibi.

BİLMEM Kİ
Bilmem ki nasıl anlatasam
Dertlerimi size
İçimde büyüyor
Yürekler acısı

BİR BAKIŞA DÜŞEN ÖMÜR
Ay ışığına çarpıp da sana düştüm böyle,
Bir bakışın ucunda savrulan rüzgâr gibi.
Ne kalmaya niyetim var ne gitmeye mecalim,
Adını her hecede kaybeden bir sızı gibi.

BİR BAKIŞA SIĞAN DÜNYA
Gözlerine baktıkça her şey arka planda kalıyor,
Sesler susuyor, zaman bile yavaşlıyor.
Bir tek senin ışığın düşüyor içime,
Ve ben o ışıkta kendimi buluyorum.

BİR DAMLA BAKIŞTA DENİZ
Görmesem bile denizi olur gönlümde bir bahar,
Çeşminde bahr-i muhabbet çağlar, coşar diyar diyar.
Kirpiğin ok olur değdi mi sineme ey nigâr,
Yaramdan güller açar, sızım olur iftihâr.

BİR DE...
Baka kaldım gözlerine
bir de…
Zaman durdu, saatler utandı
sustu bütün şehir içimde.