Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

UMUT
Uçun kuşlar uçun
Umudun olduğu yere uçun
Kanat çırpın ufuklara
Güzel günlere uçun

UMUT DİYE
Uçun turnalar uçun
Umut olsun yarınlara
Sonsuzluğa selam olsun
Haykıra haykıra uçun

UNUTULMAZ
İnsanlar geçer meydanlardan,
Ayak izleri kalır vicdanlarda.
Kimi susar, kimi bağırır
Bir adalet arar karanlıkta.

UNUTULMAZ
Hani bazen bir an dokunur ya kalbe
Bir söz
Bir bakış
Ya da bir gülüş

ÜŞÜDÜYSEN
Sana kal diyesim geliyor
Üşüyorsun belli duruşundan
Daha ilk kardan
Al çeketimi sırtına yük olmadan

USULCA
Müsait bir vaktin olursa,
kalbimin kapısını tıkla usulca.
Anahtarı yok zaten,
bir iç çekiş yeter.

ÜŞÜMEK
Ben sana üşüdüm,
Çünkü kıştım;
Isınmayı senden başka hiçbir şeyden bilmeyen.
İçime işlenen bir nakıştım,
Sessiz, sabırlı, kırılgan.

ÜŞÜTÜYOR
Eskiden ayaz yakardı yüzümüzü,
Şimdi insanlar üşütüyor insanı.
Rüzgâr değil, sözler sert,
Kar değil, bakışlar donduruyor içimizi.

ÜŞÜYEN KALP
Bir bakışın düşer içime soğuk,
Sözlerin kar gibi erir avucumda,
Sözlerin rüzgâr olur içime işler,
Bir kış büyür sustuğun her heceden.

ÜŞÜYORDUM ASLINDA
Aslında ben hep sana üşüyordum
Sensiz kıştım zaten
Senli günlerde nakıştım
Bahardan bir bakışımdı