Üşüyen Kalp Şiiri - Yücel Özkü

ÜŞÜYEN KALP
Bir bakışın düşer içime soğuk,
Sözlerin kar gibi erir avucumda,
Sözlerin rüzgâr olur içime işler,
Bir kış büyür sustuğun her heceden.

Kalbim titrer sessiz bir sokakta,
Işıklar bile yabancı gelir bana,
Bir bakışının sıcaklığı yeterken
Şimdi gece iner omuzlarıma.

Ellerin uzak, sesin yarım kalır,
Ben içimde eksilen bir mevsimim,
Her vedanda biraz daha donarım
Ve adını saklar üşüyen kalbim.

Beni en çok susturan o anı düşünsen,
Belki geri sarardın zamanı yine,
Kalbimi ceketine sarardın sessizce
Ve bırakmazdın bu kadar üşümeme.

Yücel ÖZKÜ
10 Nisan 2026/00:37