Hayat devam ediyor,bitince yazarım.
Bazen hayalim kadar unuttum seni,
bazen taştın kalbimden.
O kadar seni taşırken hücrelerim,
bir an oluyor
tüm hayal kırıklıklarının üstüne çıkıyorsun.
İşte burada diyor kalbim
Bir gün döneceksin,
Bir gün gittiğin gibi.
Ben kapıyı açacağım,
Sen yüreğini açacaksın.
Ben gözlerine bakacağım,
O kadar derinden bakma gözlerime,
boğulurum İstanbul.
Haliç’e vurur cesedim,
martılar eşliğinde.
Eşkâli bilinmez eşkıya gönlüm,
kaç kaçak sığdırdın ömrüne?
Bakıyorum da bu aralar yoksun,
Gece yılgın, gece suskun, gece yorgun.
Dev uykusunda sanki bir kışsın,
Ay pusmuş, ay üşümüş, ay solgun.
Tüm peri masallarından kovulmuşsun,
Hayat acı, hayat zor, hayat işte… Ne olsun.
Gidersin yıldızları yakarak,
Kursağında kalır yaşamak.
Bir çocuğun elinde oyuncak,
Ağıtlar yakılır yalın ayak.
Su çıplak artık, hava çıplak;
Toprakta ten, ruhta can tutsak.
Gitme, kal; gece düşürsün yıldızlarını.
Bulutsu gözlerde okyanus.
Karanlık sokaklarda karanlık adımlar.
Oysa görmezdi yarasalar,
ama geceyi en iyi onlar bilirdi.
Alacakaranlıkta kuş cıvıltıları,
Yüreğin bir akarsudur,
her zaman aynı denize çağlar.
Sonra bir deniz olur,
bir ummana akar.
İşte umman olunca yüreğin,
hiç ummasan da herkesi kabul edersin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!