Bazen hayalim kadar unuttum seni,
bazen taştın kalbimden.
O kadar seni taşırken hücrelerim,
bir an oluyor
tüm hayal kırıklıklarının üstüne çıkıyorsun.
İşte burada diyor kalbim
ve alıp seni çıkarıyorum.
Tozlu raflarda hiç açılmamış bir kitap gibi
ya da fırından yeni çıkmış ekmek gibi
öyle eski, öyle taze…
Öylece gözümde tütüyorsun.
Ama yoksun, ve bunu en çok sen biliyorsun.
Kayıt Tarihi : 22.04.2026 04:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!