Gözyaşlarıyla yıkanmış bir kalp,
sensizlikle arınmış bir beden.
Her ne varsa yokluğunla sildin, süpürdün.
Geriye kaldı tertemiz bir hüzün.
Tut ki gecedir,
Şakaklarından yaş düşmez.
Koynunda masumiyetinle uyursun.
Kapanan dünlerde yarınlar açmaz.
Tut ki ben şairim;
Yüreğin düşer ellerime,
kor kor olmuş.
Gözyaşlarının sıcak olması yürektendir.
Kör gözlerde bir rüya…
Kaç ümittir, bilir misin?
Dindiremediğin her acıda
İçini ısıtan bir rüzgar,
Ayağında yapraklar.
Gök demir, güneş kızıl bakır;
Bulutlar doğuracak seni,
Suyunu sıkacak dertlerinin.
Açılacak kalbin nar gibi,
Uzakta kalan bir umutsun,
Asla gelmeyecek bir bekleyiş.
Bir çare, belki de bir huzursun,
Bilirim bu dönüşü olmayan bir gidiş.
Belki bir haykırış sana ve aşka,
Ben gitmeleri sevmiyorum
Hep kalan olmak istiyorum
Ya geride ya da hep birlikte
Soluksuz bir yalnızlık,
Yorgun bakışlarda hayaller.
Ha çaldı ha çalacak kapı;
Gitmek mi, yoksa kalmak mı daha uzun sürer?
Belki ortasındayız kavuşmanın,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!