Üşüyen yürekler Şiiri - Ömer Tural

ÜŞÜYEN YÜREKLERİN SESİ: MUHSİN YAZICIOĞLU

Sivas’ın yiğit evladı, Türk-İslam davasının sarsılmaz kalemi ve gerçek bir gönül insanı olan Sayın Muhsin Yazıcıoğlu’nu, şehadetinin yıl dönümünde rahmet, minnet ve bitmeyen bir özlemle anıyoruz.

O, "Düz yaşayacağız, dik duracağız, doğru gideceğiz" diyerek ömrünü milletine ve inançlarına vakfetmiş; sadece bir siyasetçi değil, Anadolu’nun saflığını, mertliğini ve delikanlılığını temsil eden bir ağabey olmuştur. Keş Dağı’nın soğuğunda üşüyen sadece bir beden değil, koca bir milletin istikbaline olan inancı ve sarsılmaz yüreğiydi.

Aradan geçen yıllara rağmen acısı ilk günkü gibi taze, bıraktığı iz ise silinmezdir. Ruhu şad, mekânı cennet olsun. Bu vesileyle, onun o vakur duruşunu bir kez daha selamlıyor ve yeni kaleme aldığım bu dizeleri aziz hatırasına ithaf ediyorum:

ÜŞÜYOR SİVAS’IN YİĞİT EVLADI

Gönlüne sığdırdı koca bir yurdu,
Hakk’ın rızasını kendine vurdu.
Milletin yolunda hep dimdik durdu,
Keş Dağı’nda açan gül idi Muhsin.

Sivas’ın bağrından bir rüzgâr esti,
Zalimler önünde sesini kesti.
Zindanlar, çileler ona bir testi,
Davası uğrunda yol idi Muhsin.

Bembeyaz karlarda kaldı bedeni,
Yürekte sönmedi aşkın madeni.
Cennet-i Âlâ’dır yolu, gideni,
Hakk’a teslim olan kul idi Muhsin.

TURAL der ki; eksik kalmasın sözün,
Arşın semasına dönüktü yüzün.
İçimize düştü bitmeyen hüzün,
Gönül deryasında sal idi Muhsin.

Saygılarımla, Ömer TURAL