Gözde Demirtaş Karhan – Kelimelerle Örülen Bir Hayat
Hayatı, hissedilenleri kelimelere dökerek ölümsüzleştirme yolculuğuna inanıyorum. Ben Gözde Demirtaş Karhan. Şiir benim için sadece kağıda dökülen dizeler değil; bir nefes, bir vasiyet ve zamanın ötesine bırakılmış izlerdir.
Yazma serüvenim, hayatın içindeki o sessiz çığlıkları, derin sevgileri ve insan ruhunun karmaşasını anlama çabamla başladı. Dizelerimde çoğu zaman doğanın dinginliğini, insan ilişkilerinin o ince çizgilerini ve kendi iç dünyamdaki yansımaları arıyorum. Kalemim duy ...
Giden geri gelmiyor,
Gittiği yerde mutlu mu oluyor?
En zorunu kalan yaşıyor
Sabrı dar, vakti zor oluyor.
Kalan, gidenin anılarıyla avunurken,
Canı yana yana Yaradan'a yalvarıyor.
Beyaz teninde kızıl ırmaklar akardı,
Gözlerim gözlerindeki deryalarda yüzerdi.
Ellerim titrerdi tutarken ellerini...
Sen gitmeden önce, biz bitmeden önce...
Bal ve zehir...
Şimdi barışmak zamanı...
Geçmişinle,
Küs olduklarınla,
Yitirdiğin umutlarınla
Ailenle, evladınla...
Seni özledim demediler mi? "Seni özledim" derim.
Sana güveniyorum diyenin mi yok?
"Ben sana güveniyorum" diyerek tutarım elini.
Kendini yalnız mı hissettin?
Sakın üzülme, ben her an yanındayım.
Yürüdüğün bu hayat yolunda,
Bir bahçem olsa,
Bahçemde rengârenk ortancalarım...
Bir de kocaman zeytin ağacım,
Altında usulca soluklansam.
Terasımdan rüzgâr çanlarının sesi,
Arka sahilden yosun kokusu gelse.
"Annem, babam bekleyin, az kaldı, geliyorum..."
Ey toprağına kurban olduğum vatanım,
Şanlı bayrağımla örtülmüş şehidimi sana emanet ettim.
Sütüm gibi helal ettim.
Doyamadım ama bilirim ki;
Bir gider, bin gelir...
Haftanın yedi günü var...
Ben her bir günü daha çok yaşamaya çalışıyorum.
Hayat kısa ve ben, bu kısa hayata katabildiğim kadar çok an sığdırıyorum...
Bir güne neler sığdırmıyorum ki...
Kuşlar uçuruyor, gün doğumunu izliyor, sonra batırıyorum.
Atlıyor kayığa balığa gidiyorum.
Bazen dinlediğim bir şarkının nakarat kısmında bulurum kendimi.
Bazen bir sazın tellerinde.
Bir martının deniz sefasında,
Bir karıncanın yuvasına taşıdığı ekmek kırıntısında...
Umut olurum bazen,
Sır olurum saklanırım.
Arkanı dönmen acı,
Ardından bakması daha da acı.
Ayakta duramam düşerim,
Gözyaşlarımın düştüğü gibi.
Bakakaldım öylece,
Gidemiyorum bir yere.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!