Beyaz teninde kızıl ırmaklar akardı,
Gözlerim gözlerindeki deryalarda yüzerdi.
Ellerim titrerdi tutarken ellerini...
Sen gitmeden önce, biz bitmeden önce...
Bal ve zehir...
Senin adın.
Sana rağmen senle olabilmek için viraneye dönmüşüm.
Ömrüne adamışım hiç yere ömrümü.
Ciğerlerimi senle doldurmuşum, her sigara yakışımda...
Şiirler yazmışım adına,
Hiç okunmamış.
Uyanıkken aklımı senle bozmuşum,
Uyurken düşlerimi.
Ama ben sevdiğim, sana hiç küsemedim.
Çok sinirlendim evet çok incindim,
Ama çok ta özledim...
Bu yüzden zehrinden gidemedim.
Bal ve zehir...
Senin aşkın.
Kayıt Tarihi : 22.06.2026 16:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hem "Bal" hem "Zehir". Sevmek bal kadar tatlı, ama o sevginin getirdiği belirsizlik ve acı zehir kadar öldürücü. Bu zehri bile bile, feda edilmeyi göze almak. (Hem şifa hemde yıkım)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!