Annem Şiiri - Gözde Demirtaş Karhan

Büyümek bazen sadece yaş almak değil, dünyanın sert rüzgarlarını daha derinden hissetmektir. İnsan ne kadar güçlü görünürse görünsün, kalbi acıdığında sığınmak istediği ilk liman hep annesinin kokusudur. Bu satırlar, masallara inancını yitirdiğinde, uykuları bölündüğünde ve dünya ağır geldiğinde sadece 'anne' diyebilmenin o iyileştirici gücüne inanan tüm evlatlar için yazıldı... (Siz de bazen o eski masumiyetinize, annenizin şefkatli ellerine dönüp 'Düşüyorum, elimden tutsana' demek istiyor musunuz? Hafızanızdan hiç silinmeyen o özel 'anne kokusu' neyi anımsatıyor size? Gelin, bugün annelerimize, yanımızda olsalar da olmasalar da, kalbimizden bir selam gönderelim...)