Arkanı dönmen acı,
Ardından bakması daha da acı.
Ayakta duramam düşerim,
Gözyaşlarımın düştüğü gibi.
Bakakaldım öylece,
Gidemiyorum bir yere.
Ben sırt çevirmedim hiç sana,
Yüzüne hasret bırakma.
Hem ceketin bende,
Sen kokuyor vermem ki geri.
Çok uzaklaşmamışken,
Dön haydi.
Hâla görebiliyorken seni,
Kör etme beni.
Attığın sigara hâla yanıyorken dön.
Ne haldeyim bir bak,
Ardında bıraktın üşüdüm,
Soğuk vuruyor yüzüme.
Hava kararıyor, bilirsin korkarım.
Pişmanım.
Keşke bir dakika önce deseydim.
Gitme...
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 05:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir; ayrılığın o en taze, en yakıcı anını ve gidenin ardında bırakılan çaresizliği, derin bir pişmanlıkla harmanlayarak ele alıyor. Geride kalan kişinin, sevdiğinin gidişini kabullenemeyişini, küçük nesnelerde (gidenin bıraktığı ceket, yeni söner gibi olan bir sigara) umut arayışını ve gururu bir kenara bırakarak duyduğu korkuyla "gitme" diyememenin pişmanlığını vurucu ve yalın bir dille gözler önüne seriyor.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!