BENDE KALAN SEN
Bir dokunuş bile olmadan yer ettiğin bir boşluk var içimde,
Bir eksilme başladı içimde, adını koyamadığım,
Ne tamamen sen oldun bende ne de tamamen yok,
Sadece içime işleyen bir yarım kalış bıraktın.
İsmin dolandı dilime, söyleyemedikçe ağırlaştı,
Ben sustukça içimde bir şeyler daha çok acıdı,
Her harfini yutarken bile sen büyüdün içimde,
Ve ben en çok söyleyemediklerimde kayboldum.
Bakışların içime düştü, bir kez oldu, bitmedi,
O anı taşıyorum hâlâ, sanki dün yaşanmış gibi,
İçimde kapanmayan bir kapı bıraktın ardında,
Ne giren oldu yerine ne de çıkan senden sonra.
Ben seni kimseye anlatamadım, kendime bile,
Çünkü her anlatışımda biraz daha eksiliyordun,
Sen bende bir insan değil, bir iç sızıya dönüştün,
Ve ben o sızıyı yıllardır kendim sanıyorum.
Yücel ÖZKÜ
18 Nisan 2026/20:56
Kayıt Tarihi : 18.04.2026 23:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!