AY DOĞAR, SEN YOKSUN
Usulca yükselir geceye bir ay,
Gecenin alnına sessizce konar,
Bir sır gibi büyür içimde,
Adını anmasam da sen kokar.
Yıldızlar ürkek, gökyüzü mahcup,
Sanki seni saklar karanlıklar,
Her ışık kırıntısında yüzün,
Her gölgede kaybolan anılar.
Rüzgârın dilinde eski bir şarkı,
Adımların kalmış sokak aralarında,
Kalbim bir yarım cümle gibi,
Tamamlanır sanırdım yanında.
Bir ay doğar ilk akşamdan,
Ve ben yine eksik kalırım,
Senin olmadığın her gecede,
Kendi içime sürgün olurum.
Yücel ÖZKÜ
21 Nisan 2026/19:11
Kayıt Tarihi : 24.04.2026 21:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!