Aynı Yerde Kalan Şiiri - Yücel Özkü

AYNI YERDE KALAN
Bir takvim yaprağı düşer sessizce,
Günler erir avuçlarımda iz bırakmadan,
Ne kadar geçerse geçsin zaman,
Hasret hep aynı yerden sızar.

Yollar değişir, yüzler eskir,
Bir ben kalırım o ilk günün içinde,
Ne kadar uzaklaşsam kendimden,
Hasret yine aynı kapıda nöbette.

Bir rüzgâr gelir, adını fısıldar,
Geceler eski bir şarkı gibi döner,
Unutmak dediğim her şey,
Sana çıkan bir yol olur yeniden.

Ömür gider, iz bırakmadan,
Geriye bir tek o eksik kalır,
Değişir dünya, ben değişemem,
Hasret hep aynı yerden bakar.

Yücel ÖZKÜ
13 Nisan 2026/12:23