Aynı Gökyüzünde Şiiri - Yücel Özkü

AYNI GÖKYÜZÜNDE
Şimdi akşamı biraz daha geciktirsem…
Belki sen gelirsin.
Kapımı çalmasan da olur;
yeter ki sessizliğin yanı başıma usulca çöksün.

Hiçbir şey söylemesek…
Kelimeler gözlerimizin gerisinde kalsın.
Ben sussam,
sen sussan,
gece konuşsa ağır ağır.

Bir rüzgâr dokunsa saçlarına,
aynı rüzgâr yüzüme değse.
Ve ben,
hiçbir mucizeyi beklemeden…

yalnızca
aynı gökyüzünün altında
seninle
sessizliğin en derin yerinde buluşsam.

YÜCEL ÖZKÜ
30 Haziran 2026/06:43