Gökyüzünde kalan Şiiri - Sema Bayrak

Bir gölge süzülür denizin üzerinden,
Zamanın unuttuğu bir sızıya evrilir bakışlarım.
Akşamın kıyısında güneş sönerken,
İçimde eski bir ışık yanar.

Gece iner usulca denize,
Dolunay suya bir yol çizer.
O gizemli yoldan uzaklara bakarım,
Yarım kalmış bir düş içimde büyür.

Bazen yorgun bir yolcu konar pencereye,
Rüzgâr geçmişten bir ses taşır.
Ben susarım;
Bazı şeyler söylendiğinde değil,
Saklandığında daha uzun yaşar.

Yeni bir gün aralar oysa perdeyi;
Deniz yine deniz, gökyüzü yine gökyüzü...
Dünya o alışık maskesini kuşanır da;
İçimizde saklı kalan ne varsa,
Zamanın dokunamadığı bir sırra dönüşür.