Bakışının Yükü Şiiri - Yücel Özkü

BAKIŞININ YÜKÜ
Sessizliğe alıştım sanıyordum içimde,
Ama sen bakınca bütün acı uyanır yine.
Yokluğun sessiz bir gölge gibi,
Ama gözlerin değince içim dağılır.

Alıştım sandığım eksikliğin bile
Bir anda büyür, taşar içimden.
Sanki her şey yerli yerindeyken,
Bir bakışınla yıkılır bütün dengem.

Adını anmam artık, dilim varmaz,
Ama kalbim senden vazgeçmez.
Unuttum dediğim ne varsa,
Gözlerinle yeniden can bulur, dinmez.

Bir yabancı gibi geçip gitsen de yanımdan,
İçimde eski bir yangın tutuşur aniden.
Çünkü bazı yaralar kanamaz her zaman,
Sadece sevdiğin bakınca acır derinden.

Ve ben, en çok da bu yüzden korkarım,
Bir gün yeniden göz göze gelmekten.
Çünkü biliyorum, tek bir bakışın yeter,
Yıllardır susturduğum acıyı diriltmekten.

Yücel ÖZKÜ
23 Nisan 2026/01:31