Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YÜREĞİMDE KALAN SEN
Sessiz gecelerde sararım seni,
Ay düşer pencereme, adınla.
Her yıldız bir damla hasret olur,
Seni anarım uzaklarda.

YÜREĞİMİ KORU YOLDAŞIM
Tut yüreğimi yoldaşım,
Bu gece yine yollar suskun,
Gözlerimde eski bir şehrin yorgunluğu var.
Aklım uzaklarda kayıp,
Dilimin ucunda yarım kalmış türküler,

YÜREĞİNİ VERMELİ İNSAN
Yüreğini vermeli insan,
Sıktığı ele değil sadece,
Avucunda taşıdığı sıcaklığa,
Titreyen o anın kendisine vermeli.

YÜREKTE DURAN SAAT
İçimde kırılmış bir vakit var,
hep sende çalar saatim usulca.
Ne ileri gider ne geri,
sana ayarlı bir suskunlukta.

YURT
Gök Tengri göğünü gerdi başıma
Yer bir at sırtı, çağlar önümde
Demir dağlar erir düştü aşıma
Ateşle doğduk bozkır hükmünde

YURT İSTERİM
Gün sabah erken, akşam huzur olsun;
Toprağı ana, insanı onur olsun.

Yurt isterim
Söz yaraya değil, yaraya merhem olsun;

YÜZÜNDEN AÇAN BAHAR
Ben başka çiçek bilmem,
Yüzünde güller açılırken.
Bir bakışın düşer içime,
Kış bile utanır senden.

ZAMAN
Öylesine geçip giden ömürdü
Biz zaman sandık her günü
Ne güneş dönmekte yoruldu
Ne mevsimler geçmekte

ZAMAN ACI ÖĞRETİR
Çok mu özledin değil mi?
Gözlerin soruyor sessizce,
kalbin bir adım önde yanıyor.

Zamanın her şeyi iyileştirdiğini söylüyorlar…

ZAMANA SIZAN YÜZ
Yüzün geçmişte kalan, aşka tarif yazdıran,
Bir alaturka hüzün konduran, içime usulca akan.
Senden bana şimdi zaman sızdıran,
Kırık bir aynada çoğalan anılar gibi çoğalan.