Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

KAYISI
Açılır mevsiminde
Zerdali mevsimi bu
Dalında açılır
Kokusu taptaze

KEDER
Sabrımın mihenk taşı neylesin
Kiminle getireceğim bilir misin
Gönlüm her zaman sende
Kederimden sen varsın

KEHRİBAR
Kalbimim bir yanı özlem
Diğer yanı da bilinmezlikler sardı
Artık bu ayrılığa takatim kalmadı
Haykırmak isterim

KERVAN
Ben bir bahtı karayım
Dünyaya geldim geleli
Gülmedi yüzüm
Mutlu görünür

KIR ÇİÇEKLERİ
Sensizliği yazdım kır çiçeğim
Sensiz oldurttum her şeyi
Yarım yamalak
Elimde döküldü pervasızca
Yüreğimden de ne tadı kaldı

KIRIK DÖKÜĞÜM YİNE
İçimde kırık dökük hayallerim var
Kimse görmesin diye
Kırıkları, acıları
Gömdüm sessizce

KIRILMIŞ GÜL
Ne gül ne yarınlar
Gül kırılmış geçen günlerin tortusuna
Vurulmuş en derin yerinde
Bekler güller avlusunda

KIŞ
Kış geldi, sessizlik indi şehre,
Kar susturdu sokakları bir bir
Soğuk, camlara yaslandı amansız,
Gece uzadı, içim daraldı sensiz.

Kİ SEVERSİN
Ki seversin…
olsa olsa yalnızlığı seversin.
Yürek dediğin burkuktur,
ömür boyu kanar.

KIZIL ÇÖKER
Güneş battı dağlarda
Ufukta kızıl karanlık çöktü
Hasret elimde tuttu
Sensiz aşkı koynuma saldın amansız