Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ADANMIŞ BİR ÖMÜR
Bir ömre bedel ülke düşünün
Dağ taş demeden yaptı vatan
Yedi düvele baş eğmedi o
Saadetim var hiç diyemedi

ADI BİLE UZAK
Kalbim seni görmek ister,
Hasret düştü, gözüm seni görmüyor,
Bir rüzgâr gibi geçtin içimden,
Adın bile artık yankı vermiyor…

ADI KALMAYAN RÜZGAR
Varsay ki bir yeldim,
Uğrayıp geçtim hayatından.
Bir anlık serinlik bıraktım,
Silindim sonra hatırından.

ADI KONMAYAN EKSİLİŞ
Ve şimdi her akşamda,
Biraz daha eksiliyor içimde kalan sen,
Biraz daha susuyor hatıralar,
Ve ben,
adını anmadan geçiyorum

ADIM CUMHURİYET
Karanlıktan aydınlığa
çıkışın öyküsüdür
Bugün cumhuriyet bayramımız
Özü egemenlik içi özgürlük dolu

ADINI KOYAMADIĞIM HİCRAN
Adını koyamadığım bir yaranın yasını tutarım,
Ne sîne-i dilde toprağa gömebilirim,
Ne de zamanın merhemiyle unutabilirim.

Gönül bağımda vakitsiz bir hazan eser;

ADININ GÖLGESİ
Adın dudaklarıma değse nefesim daralır,
Sanki her harfi içimde bir yangın başlatır,
Söylemeye korkarım bazen
Sessizliğimde daha çok sana benzerim.

ADINI SÖYLEMEDEN EKSİLMEK
Ve her “şimdi”nin içinde bir şiir kuruyorum,
Biraz daha sessizleşiyor içimdeki kalabalık,
Umut dediğim şey, avuçlarımdan usulca çekiliyor,
Ve ben,
Adını anmadan kapatıyorum bütün yarım kalan hikâyeleri, yazmadan…

AĞAR HER GECE
İnsan sevdiğini özleyince
Sesi düşer, geceye ağar
Bir adını bırakır karanlığa
Mehtap bile tutmaz ahımı

AĞIT
Düştüm sevdanın ateşli közüne
Gece ağlar, yıldız bakmaz yüzüme
Sesim gitti dağ başında kar oldu
Adın kaldı içimde bir sızıya