Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

EY YARALI ÜLKEM
Ey başı dumanlı, bağrı yanık ülke…
Hangi dağın ateşi düştü koynuna?
Hangi ananın duası yarım kaldı
Şafak sökerken oğlunun yoluna?

FANİ NEFES
Telaş etme, kalıcı değiliz,
Rüzgâr geçer, bulut dağılır gökyüzünde.
Ne kadar sıkı tutarsan da ellerini,
Zaman akar, iz bırakmadan toprağa düşer.

FARKINDALIK
Öyle bir süreçte ilerliyoruz ki;
At izi belli değil,
İt izi belli değil.

Öyle bir dönemde geçiyoruz ki;

FENER
Yansın tüm geceler
Aydınlansın karanlıklar
Gel sonsuzluğa gömelim
Engin denizlere bırakalım

FERYAD
Feryadım var bu ne biçim ney
Arzuhalimi çalmaz bu nasıl ney

İçimde sığmaz ahuzarım gelir
Kederimden yılların hüznü gelir

FİKRİMDE SEN
Aklımda yine sen varsın
Fikrimde de hep sen varsın
Gelişini gözlerim dünden
Ne zaman geleceksin diye
Nasıl göreceğime aklım almıyor

FİRUZE BİR YÂR
Yakıp kavurdun kalbimi aman,
Ey kirpiği firuze yâr.
Bir bakışın değdi geçti,
Düştüm aşkına yaman.

GAM
Çileyle yoğruldum da geldim bu yaşıma,
Gözüm dolu dolu bakar ufka.
Avucumda ne bir gülüş kaldı,
Yarına varacak ne bir umut…

GAMZEDE AÇAN SEVDA
Gül ki gamzede açsın ince bir bahar,
Savrulsun içimde suskun rüzgârlar.
Bir tebessümünle çözülür zaman,
Kalbime iner yumuşak bir yağmurdan.

GAMZELERİNDE AÇAN BAHAR
Gamzelerinde tomurcuklar açılmış,
Bahar misali…
Bakışın dokunduğu her yer yeşile durmuş,
Kış bile utanıp geri çekilmiş sessizce.