Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GARİP DÜNYA
Ne garip bir dünya bu,
gülüşler bile ödünç sanki insana,
her gülüş biraz eksik,
her sevinç yarım kalmış.

GARİP HAN
Dedim: Bu dünya ne garip bir handır;
Zalime saray, mazluma zindandır.

“Sabret,” dediler, “imtihandır.”
İmtihan hep yoksula mı yazılır?

GAZEL
Edremit bakar Van’a, ben bakarım yâre cân,
Göl sükût eylerken dilim eder seni beyân.

Çıkalım Seyirtepe’ye, akşam ola reh-nümâ,
Sen Van’ı seyret ey dilber, ben seni doyunca cân.

GAZZELİYİM BEN
Bilmem farkında mısınız
Ben dün öldüm
Bugün de ölüyorum
Yarın da öleceğim

GECEDEN
Ey gecelere sığmayan yalnızlığım,
Durup dururken dolan gözlerim,
Sessizliğe gömülen haykırışlarım…
Gözlerimde eksilen ışıklar var,
Avuçlarımda eriyip giden zaman.

GECEDEN SABAHA
Yorulsak da içimizdeki gecede,
Bir şeyler fısıldar yine: sabah olur…
Gecenin en koyu yerinde bile
Bir ışık kendine yol bulur.

GECEDEN YAĞAR ÜSTÜME
Geceye kar taneleri
Aklıma endamın
Bu nasıl bir özlem kıştan beter
Nasıl ki beter

GEÇEMESEN
Sızın düşer
Yağmurlu bir geceden
Göğsümün tam ortasına
Ne kadar acıdığını bilemesin

GEÇEN BULUTLAR
Bakıp imreniyorum akınına
Şehrin üstünden geçen bulutların;
Belki varırlar bir sessizliğe,
Adını bilmediğim düş sınırlarının.

GECENİN ARDINDAN
Gün bitti,
Bir şiirin son mısrası gibi.
Ay adını yazdı suya,
Sonra sustu dünya.