Garip Dünya Şiiri - Yücel Özkü

GARİP DÜNYA
Ne garip bir dünya bu,
gülüşler bile ödünç sanki insana,
her gülüş biraz eksik,
her sevinç yarım kalmış.

Ölüye ağlayan çok,
yaşayana susan daha çok,
kalabalıkların ortasında bile
insan kendine yabancı kalır.

Bir tebessüm aranır dudaklarda,
ama çoğu içe gömülmüş bir sızı.
Sevinçler geçip gider usulca,
kalır insana yalnızlığı.

Ve bu dünya böyle akar durur,
bir yanı eksik, bir yanı yorgun.
Yaşamak bile bazen ağır bir yük,
anlaşılmamak en derin uykun.

Yücel ÖZKÜ
24 Nisan 2026/01:37