Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖNLÜN SESİ
Dudakların bir gül yaprağı gibi,
Değse bir kez, dünya susar.
Söyleyemem ,kelime yetmez,
Bakışın bile içimde bir yaradır.

GÖNÜL
İnsanla hoş geçin,
Sözü incitme gönül.
Bir anlık öfke için
Canı incitme gönül.

GÖNÜL BAHARI
Çiçek açarsa gönlümde,
Bil ki baharı sensin, ey mey-i sevgili.
Rüzgârın dokunuşu bir sır gibi,
Titretir solgun dalları, usulca, sessizce.

GÖNÜL BİLSEYDİ
Bir yürek bir yüreğe değseydi,
Çorak topraklar can bulurdu.
Bir sıcak bakış uğruna
Kış bile bülbül olurdu.

GÖNÜL ÇİÇEĞİ
Sevda dediğin bir kır çiçeğidir,
Ne vakti bellidir ne açtığı yer.
Bir bakışta düşer insanın içine,
Bir ömür sessizce kök salar gider.

GÖNÜLDE DİNLENEN BEKLEYİŞ
Gönül nefesini dingin tut,
Yâr kapını çaldığında yorgun düşmesin diye.
İçine sinen hüzün usulca dursun,
Sevda kapını incitmeden bulsun diye.

GÖNÜLDEN
Rastlantıların en güzeli
Tarifi yoktur su misali
Cilvesi pınardan alımlı
Akar gönlünden gönüle

GÖNÜLDEN KOPAN MISRALAR
Dizelerimde hiç şüphen olmasın,
Hepsi gönlümden süzüldü sessizce.
Bir yanım geceye yaslandı bazen,
Bir yanım ağladı ince ince.

GÖNÜL DİYÂRIM
Gönül diyarımdansın, en eski sığınağım,
Adını andıkça serinler yangınlarım,
Bir sesin yeterdi dağıtmaya karanlığı,
Sen benim en derin, en saklı baharım.

GÖNÜL GONCASI
Gamzelendi gönül
Açıldı goncası

Kimi kırmızı
Kimi beyaz