Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GECENİN KIYISINDA
Yapraklar savrulup düşerken yere,
Bir hüzün siniyor sessiz pencereme.
Nedir bu vakitsiz ayrılık böyle,
Daha düşler değmemişken ömrüme.

GECENİN SESSİZ SORGUSU
Gece iner mi seni hatırlatmak için,
Yoksa ben miyim
Karanlıkta sana yürüyen?

Seni düşünmek için mi susar saatler,

GEÇEN YOLCU
Ömür denen ince yolda,
Yürürüm gündüz gece,
Bir yanda doğan umutlar,
Bir yanda sönmüş hece.

GEÇER
Muhabbet bağında bir gül açıldı,
Kokusu düştü can evime.
Bir dert verdiler, adını sevda koydum,
Bin dermana değişmem,
Razıyım payıma düşene.

GECE SENDEN
Gözlerine baktım bir akşam vakti,
Sustu içimdeki bütün fırtına.
Bir hüzün usulca indi kalbime,
Gece döndü sessiz bir şarkıya.

GECEYE AÇILAN
Şimdi açsam pencereyi, beklesem
gecenin bir vakti…
Şehir susar, içime çekilir her şey,
ben çoğalırım kendi eksikliğimde.

GECEYE AY DÜŞER
Geceye ay düşer, aklıma gözlerin
Mâh utanır, saklanır bulut ardında.
Bir de o çatık bakışların gölgesi;
Kaşların yay, kirpiklerin gamze gamze ok sanki bağrımda.

GECEYE AY DÜŞTÜ
Uzun gün türküsünü bitirdi,
Akşam sustu, gölge çöktü taşlara.
Karlı dallara yürüdü karanlık,
Ay üşüdü, ışık sığındı bulutlara.

GECEYE DÜŞEN İNCİLER
Gece gülleri açar şu mahzun karanlıkta,
Kokun süzülür gelir içimin ıssızında.
Bir ürperti olur da dokunur ruhuma,
Sessiz bir yakarış gibi gecenin bağrında.

GECEYE KALAN
Sessizliği uyandıran bir derinliği vardır,
Ay ışığı, unutulmuş düşler gibi duvarlarda ince ince süzülür bu gece.
Uzak tepeler kadar ıssızım,
Güller dökülüyor gecenin koynundan.