Geçen Yolcu Şiiri - Yücel Özkü

GEÇEN YOLCU
Ömür denen ince yolda,
Yürürüm gündüz gece,
Bir yanda doğan umutlar,
Bir yanda sönmüş hece.

Yol uzun, izler yorgun,
Her adım biraz veda,
Sevinçler konar omzuma,
Keder iner arada.

Bir kapıdan girer insan,
Diğerinden çıkar sessiz,
Ne getirdiyse gönlünde
Hepsi kalır izsiz.

Rüzgâr gibi geçer ömür,
Tutamazsın avuçta,
Bir bakmışsın akşam olmuş
Güneş kalmış ufukta.

İki kapılı bu handa
Konaklayan bir yolcuyum,
Ne tam geldim bu dünyaya,
Ne de gitmeye doydum.

Yücel ÖZKÜ
18 Nisan 2026/16:30