Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖZDEN IRAK
Nazlı yardan haber salınmaz
Yolları içten bitmez hüzün
Allı turnalar görünmez
Yel olsa yardan esmez

GÖZLEMEK
Yolu gözlemek, sadece birini görmek değildir...
İçindeki boşluğa bir nefes arayışıdır.
Görmediğinde o sessizlik büyür
Kelimeler kifayetsiz kalır
Yürekteki tortusu da artar.

GÖZLER
Sen olmayınca çöker sisler
Tüm sözlerim seni yâd er
Ruhum ardından dâima izler
Sevenin yalnız kalır

GÖZLER BAKINCA
Gözlerine bakınca ne hüzün kalır ne keder,
Sanki içimde bütün fırtınalar diner.
Bir sessizlik çöker kalbimin en derinine,
Adını bilmediğim bir huzur iner.

GÖZLER BİLİR
Göz gönüle aşinadır,
Bir bakışta yol bulur kalbe.
Adını bilmeden tanır seni,
Sessizce yerleşir derine.

GÖZLERİN
Gözlerin düştü üzerime,
Bütün yüreğim tutuştu;
Söndürmek istemiyorum,
Çünkü yanmak seninle güzel.

GÖZLERİN DEĞİNCE
Nasıl vasfedeyim güzelim seni,
Söz yetmez, dil susar adın gelince.
Bir nur iner kalbime gözlerinden,
Ömrüm bahar olur yüzün gülünce.

GÖZLERİNDE KALAN
Bakışın gözlerimde mühür gibi kaldı,
Bir akşamın en derin yerinde.
Ne söz kaldı dudaklarımızda,
Ne de susmak yetti içimizde.

GÖZLERİNDE AÇAN BAHAR
Dünyanın bütün çiçekleri önüme serilse,
Her biri ayrı bir renk gibi kalbime değse,
Ben yine gözlerinde açan baharı seçerim,
Çünkü içimde eksik kalan her şey sende dirilir…

GÖZLERİNE DÜŞEN TUTULMA
Gecenin koynunda saklı bir sır gibi,
Kalbimizi ele geçiren biri var…
Geceyi içimize çeken bir bakış,
Sessizce büyüten bir sızı gibi.