Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YARENİM
Esir düşmüşüm her zerrene
Kalem kaşlı gözlerin ışıltısına
O gözlerde kaybolmak isterim
Bana bakınca elim ayağım titriyor

YARIM KALAN
Herkesin yarım kalmış bir hikâyesi vardır
Bu hayatta dâir
Kimisi aklında
Kimi yüreğinden taşır

YARIM KALAN DÜŞ
Zaman hızlandı, vakit bir başka
Ömrümü de önümü de kaybettim,
Günler artık yabancı
Geçen yıllar gençliğimi götürdü

YARIM KALANIN SIZISI
Sevdiğim bir düşsün sen,
Ne adını koyabildik başlangıca,
Ne de sonunu bildik özlemin.
Bir yerinden eksik kaldı zaman,
Bir yerinden ben.

YARİN
Yürüşünden zülfleri uçuşurdu
Seyrettikçe büyülüyordu endamı
Gözlerinden ışık parlardı aydan
Konuştukça bağlardı derinden

YARIN
Bir şeyler olacak bu gidişle
Durumlardan besbelli
Söylemlerden belli
Kara bulutların renginden belli

YAZA YEL
Artık yaza esen yelden
Bir deme ne lazım sözden
Muhabettinden başka
Dilden ne dökülür gönülden

YAZDIM NAKIŞ DİYE
Ben hep üşüyordum sensiz günlerde
Kıştı ayazdı sensizlik
Bakışların hep nakıştı
İnkar etmiyorum sana hep bakıştım
Nakış nakış işledim seni dizelere

YAZDIM SENİ EYLÜL DİYE
Eylül ya
Dalında kopan yaprakların,
Sararan yüzüne yazım adını Eylül diye
Yalancı bir gülüşten ibaret oysa

YELE VERMEK
Yokluğunda suya küsmüş
Solmuş çiçekler, papatyalar...
Sararmış öyle bedbah içinde
Solmuş, sararmış öylesine susuz