Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖNÜL KALEMİ
Kalem değil yürek yazıyor bu gece,
Mürekkep değil içimdeki sızı akıyor.
Her harf bir yaraya dokunur gibi,
Her kelime içimde bir kapı açıyor.

GÖNÜLLE MUHABBET
Yaklaş biraz gönül, seninle muhabbet edelim,
sözler hafif aksın, yürek usul usul açılsın.
Suskunluklarımızı serelim önümüze,
her biri biraz daha anlaşılır olsun.

GÖNÜL MEHTABI
Göz gördü endamını
Gönül sevdi yüzünü
Bunda var mı günahım
Nedir bu işveler

GÖNÜL MÜ KOYDUN
Gözlerinde derin bir hüzün seziyorum
Sözlerinden de acı
Kalbime dokunmaz bir yıldız
Sevda gibisin sevgilim

GÖNÜL SÖZÜM
Gönlüm düştü sevdanın izlerine,
Sığmaz oldu içim bu sese.
Bir haber sal sevdiğimin yoluna,
Kâtip, gönül sözümü yâre yaz.

GÖNÜL YOLU
Gönülden gönüle bir yol uzanır,
Elimi tut, aşalım dağları.
Sevdamız içimizde sessizce büyür,
Seninle güzeldir gönül yolları.

GÖNÜL ZİYANI
Şifa olmayan yerde,
Yarayı serme ortalığa, gönül incinirsin…
Her yüz gülen dost değildir,
Her dinleyen sırdaş sanma, eksilirsin.

GÖREMEDİĞİM YERDE
Meğer insanın yüreği ne derin sızlarmış,
Baktığı yerde yokluğuna rastlayınca.
Bir sessizlik büyürmüş içinin kıyısında,
Saklarmış gözyaşını gecenin derinliğinde.

GÖRMEMEK
En sevdiğiniz birini yitirdiniz mi bu hayatta
Bir daha görüşmemek üzere
Bir türkünün içinde
Ya da rüyaların en derin yerinde

GÖZLER SAKLAMAZ
Her yara sahibini gözünden tanır.
Sessizliğin içinde fısıldar adını,
Kalbinin derinliklerinde sakladığı acıyı,
Ve kimseye söylemediğin hüzünleri…