Adının Gölgesi Şiiri - Yücel Özkü

ADININ GÖLGESİ
Adın dudaklarıma değse nefesim daralır,
Sanki her harfi içimde bir yangın başlatır,
Söylemeye korkarım bazen
Sessizliğimde daha çok sana benzerim.

Gözlerin hayâlime düşse bu şehir bana gurbet olur,
Sokaklar yer değiştirir, yollar sana çıkar,
Kalabalıklar içinden geçerim de
Hiç kimseye değmeden sana varırım.

Bir ihtimal gibi saklarım seni içimde,
Ne tam kaybolursun ne de tamamıyla kalırsın,
Varlığın uzak bir yıldız gibi
Ama ışığın içime her gece düşer.

Sevmek bazen kavuşmak değilmiş,
Bir ismin içinde kaybolmakmış,
Ve ben en çok
Seni anarken kendimi yitirirmişim.

Yücel ÖZKÜ
14 Nisan 2026/22:29